Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia

Nokia festexa o aniversario de Ferrari cun móbil exclusivo

Matías Olazabal — 2007-09-28T15:00:00Z

Nos seus comezos, o teléfono celular foi un recoñecido sinal de estatus e os primeiros en carrexar esas aparatosas maletas brancas que foron o punto de partida dos móbiles chamaban abondo a atención; ter un teléfono deses estaba limitado ós grandes magnates das empresas. Non pasou moito tempo até que moitos comezaron a ter móbiles e, hoxe en día, ter un celular non distingue a ninguén da plebe telecomunicada. Sen embargo, as empresas fabricantes veñen de ter a marabillosa idea de relanzar este obxecto con modelos exclusivos, ben de coñecidos deseñadores de moda ou fabricantes doutros símbolos de estatus que cobran feitura de coches, vestidos, e quen sabe que máis.

O último caso dunha “xoia” da telefonía celular é o móbil Nokia Vertu Ferrari, o cal festexa os 60 anos da firma do “cavallino rampante” coa posibilidade de mercar este singular modelo de edición limitada que deixará a quen teña o Vodafone Mclaren como un auténtico pringadiño.

Porén, hai que darse présa e coller o primeiro voo a Londres, París, ou Hong Hong para facerse cunha destas marabillas, xa que só se fabricarán 60 unidades. Para os que non cheguen a tempo de mercar este terminal, tranquilos, podedes gardar os 18.000 euros e mercar o Motorola RAZR Dolce & Gabbana, de feito podedes adquirir un para cada un dos vosos curmáns e aínda sobrarán cartos para o LG Prada para os amigos, non sexa cousa de que a xente vos vexa tomando champán cunha pataqueira de móbiles sobre a mesa.

España sitúase a cabeza de Europa na resposta á publicidade móbil

Matías Olazabal — 2007-09-28T12:40:00Z

Polo visto a dieta mediterránea ten múltiples consecuencias sobre os españois, e non é o a pesca o único trazo cultural que os relaciona, xa que, como proba un estudo, os cidadáns do Estado son os que “mellor responden á publicidade no móbil” de Europa ou, dito doutro xeito, os que máis “pican” cando de anuncios no móbil se trata. Segundo a nova publicada por Baquia.com, múltiples estudos coinciden en que España “vai ben” (ou polo menos neste sector), e destacan o “bo intre para o marketing e a publicidade móbil” que se está a dar dentro das fronteiras do país, laudo que o sitúa na vangarda europea novamente e noutra cousa distinta ó consumo de cocaína.

Dos múltiples estudos citados na nova en cuestión, poderíamos destacar unha serie de datos que estas investigacións achegan. En primeiro lugar, nada menos que nove de cada dez usuarios de móbil estarían dispostos a recibir publicidade no seus teléfonos a cambio de descontos nas súas facturas, ou puntos para trocar por produtos cos seus operadores. En segundo lugar, outro estudo asegura que o investimento total europeo neste tipo de “servizo” á comunidade subirá dende os 382 millóns de dólares investido en 2006 até case dez veces máis en 2011. Isto non sería nada sen un terceiro e definitivo estudo, que coloca a España definitivamente no manual do perfecto parvo, xa que indica que un 50 por cento dos cidadáns do país recibiron publicidade no móbil e contrataron o servizo ou ben mercaron o obxecto promovido.

O que non deixa de ser abraiante é que nestas investigacións sinálase que os que menos “pican” son os estadounidenses, xa que os queridos devoradores de flocos de millo só caen nun 17 por cento das xogadas de estimulo-resposta telemáticas, seguidos dos ingleses que só “pican” nun 27% dos casos. Porén, a cousa vai estar rifada entre os latinos, xa que tanto franceses coma italianos roldan a nosa marca, situándose entre o 44 e 45 por cento. Cantas cousas podemos inferir deste tipo de estudios!

A revista Marie Clare propón a creación do Shephone turrando de tópicos machistas

Matías Olazabal — 2007-09-27T12:50:33Z

Aínda non queda de todo claro que querían facer os editores da revista feminina Marie Clare coa súa sección denominada “vida sexual” na tentativa de dar un toque de humor nas devanditas páxinas meténdose a argallar o shephone, un teléfono supostamente para mulleres que non está a espertar moitas simpatías. O artigo humorístico en cuestión fai alusión ao feito de que até o de agora os gadgets destinados ás mulleres non son más que os mesmos que para os homes pero de cor rosa e algo máis estilizados, polo que a revista propuxo que o móbil para a muller teña que ter unha serie de funcións dirixidas a axudar á muller cosmopolita de hoxe en día no seu particular día a día.

O primeiro que chama a atención do prototipo do shephone é a incorporación dun vibrador con feitura de coello na súa parte superior, complemento que xunto co dispensador de perfume, o de ansiolíticos e un analizador de alento fan do trebello unha especie de navalla de MacGyver para a supervivencia nas urbes.

Non conformes con estes adiantos, o terminal tamén debería incluír segundo a transcendental revista “feminina”, un dispensador de condóns, un test de embarazo, un láser bronceante, un analizador de voz (“para saber se o noso mozo realmente está onde di”), e un inhibidor de outros móbiles para poder falar tranquilamente sen que as conversas dos demais cos seus respectivos móbiles non se podan levar a cabo até que deamos por finalizada a nosa.

Dende o sitio Wired, a bloguista Sonia Zjawinski, argumenta no seu artigo titulado O shephone non acerta no seu cometido que “fai falta moito para que me sinta ofendida, pero isto é demasiado”. A escritora do coñecido portal (e revista sobre novas tecnoloxías) dixo que o que as mulleres realmente queren dos celulares, é, entre outras cousas, “mellor calidade de audio para poder falar con comodidade”, e a posibilidade de “bloquear chamadas e mensaxes” de certos usuarios molestos. As reaccións aínda non remataron, posto que o gadget corresponderíase coa edición de outubro da revista feminina.

Unha base de balística estadounidense acada compradores en eBay

Matías Olazabal — 2007-09-26T13:42:02Z

Un vello amigo deste que escribe adoitaba a dicir con certa retranca pero no sen certa razón que “todo o que a vida me estivo a negar atopeino na Internet”. Pensándoo coa perspectiva do tempo, se este colega en cuestión non fose un xenio dos que de maneira inevitable esmorecen pobres, case se podería dicir que hai moitas posibilidades de achalo entre a listaxe de poxadores que están a tentar facerse cunha base intercontinental de balística que nestes intres fica á venda en eBay pola “módica” suma de un millón de euros.

O complexo en cuestión, que non ten mísiles (se cadra poderemos chegar a un acordo cos vendedores, ben é sabido como funciona eBay), é -como o describe o artigo da BBC que publica a nova- “o sono dun aspirante a inimigo de James Bond”, xa que conta cunha “serie de túneles subterráneos e silos”, e aínda conserva o seu perímetro con aramios de púas e todo. O inmoble en cuestión atópase “nun remoto recanto de Washington” e, segundo os seus vendedores, a finca de 56 acres convérteno nun “potencial centro vacacional”.

Hackers reunidos en Malaisia advirten sobre a vulnerabilidade do Bluetooth, os CCTV e até os pasaportes

Matías Olazabal — 2007-09-25T12:27:19Z

Nalgún intre do desenvolvemento da tecnoloxía da información, os hackers transformáronse en expertos de seguridade na Rede, e, lonxe das noites de auténticos zombis engulindo comida rápida e compartindo moitas horas perante os ordenadores, agora algúns deles son os verdadeiros posuidores da verdade en temas de seguridade. E isto pódese ver estes días en Malaisia, onde se está a desenvolver o congreso Hack in the box, que reúne a expertos da seguridade de todo o mundo. De feito, nesta conferencia comparten puntos de vista persoas que se atopan as dúas beiras do espectro, policía e ladrón en alianza, por así dicilo.

A partir desta curiosa alianza, e segundo o publicado nun artigo da BBC, púidose chegar a algunhas conclusións importantes das que as compañías están a tomar debida nota. En primeiro lugar: os GPS, o Bluetooth e os circuítos pechados de televisión (CCTV) son inseguros abondo, e, polo visto, máis do que pensamos. Pero os perigos non rematan aí: a hiperactiva elite de piratas informáticos conta entre as súas liñas cun home capaz de facer mofa do máis alto grao de seguridade nacional, os pasaportes.

Imos por partes. Primeiro aclaremos o que acontece co Bluetooth. O dispositivo máis usado na actualidade para comunicármonos a través dos móbiles é vulnerable e segundo o explicado por Dino Covotsos, alto directivo da compañía surafricana Telspace Systems, os fabricantes de terminais coñecen de sobra esta carencia. Polo visto, cada vez que recibimos un arquivo mediante este sistema de intercambio de datos sen fíos, os datos dos nosos teléfonos fican desprotexidos fronte ao emisor en cuestión. O mesmo ocorre cos smartphones, PDAs e reprodutores multimedia que conten con esa posibilidade.

Porén, os problemas non rematan aí, os sistemas de vixilancia por cámaras de seguridade, que no seu intre foron denominados “de circuíto pechado”, agora son de circuíto semiaberto, xa que se pode acceder a eles de xeito remoto polas forzas de seguridade, que se valen das imaxes das mesmas para levar a cabo as súas tarefas, ó igual cós hackers. Este tipo de tecnoloxía tamén é usado por outras moitas empresas, por exemplo as dos servizos de luz, as plantas nucleares, e até os hospitais. Bin Laden debe estar a fregar unha man contra a outra.

Outro dos perigos vén vía GPS, sistema que até o de agora non ten servidores seguros ou formas de comprobar a veracidade da información. De feito, xa foron denunciados algúns piratas do asfalto que desviaron mediante esta metodoloxía camións que logo foron secuestrados. Porén, a palma ten que ir para Jan Krissler, quen vén de estragar o último en tecnoloxía para a identificación de persoas, e atopou a maneira de burlar os microchips dos pasaportes. “Pódense descodificar as pegadas dactilares biométricas dos pasaportes e facer copias falsas das mesmas” dixo este hacker, quen se fai chamar Starbug. Seguramente os nosos dobres axentes terán máis que dicir nas vindeiras edicións do congreso. Pasen e vexan…

Volven os xogos clásicos (ou ben nunca se foron)

Matías Olazabal — 2007-09-24T12:10:08Z

Dende os primeiros tempos da Internet comezaron a espallarse pola Rede programas dedicados a recrear os xogos dos primeiros tempos. Foi así como chegou o xa coñecido M.A.M.E, programa que acadaba simulacións idénticas dos antigos produtos virtuais de lecer das salas nos nosos ordenadores. Logo deses primeiros programas chegaron os simuladores de consolas e computadores históricos, como o Commodore 64, tralo éxito acadado nunha longa serie de emulacións para lembrar aqueles xogos das décadas dos 80 e 90. É así, vía este tipo de saudade tecnolóxico como se chega ó denominado Abandonware, que, como xa nos podemos imaxinar, non e máis que o software que caeu no abandono, ou case…

Concretamente, en sitios coma Abandonia, ou nas seccións dedicadas en outros sitios de xogos catalogados no ring oficial de Abandonware atopamos versións dos primeiros xogos para as versións dos PCs, aqueles vellos AT e XT con calidade VGA e SVGA. Ademais, ningún dos xogos precisa emulador nin complicadas configuracións para xogar, como acontece con outros emuladores.

Un estudo revela que a meirande parte dos internautas non poden pasar máis dunha semana sen conexión á Rede

Matías Olazabal — 2007-09-21T10:43:46Z

A empresa internacional de publicidade, JWT, ven de dar a coñecer un estudo levado a cabo nos Estados Unidos a pasada semana, no cal se indica que só un de cada cinco usuarios da Rede pode “aguantar” unha semana sen conexión a Internet. O resto dos 1.100 participantes do estudo declararon que poderían pasar sen conexión a Internet entre un día ou menos (o 15 por cento), un par de días (o 21 por cento dos enquisados), e un terceiro grupo manifestou poder pasar “varias xornadas” sen conexión á Rede (un 19 por cento).

Ademais destas cifras, a enquisa desvelou que o tempo investido nas actividades en liña diminúe en moitos casos o contacto cara a cara cos amigos, e incluso un 20 por cento declarou que chegan a cambiar tempo de conexión a internet por encontros sexuais cas súas parellas.

Compre salientar que ademais, o emprego da web está a aloxar a xente doutras actividades “off-line” coma ler, socializar, e até ver televisión, electrodoméstico que vén de descender no ranking dos trebellos máis necesarios da casa, quedando moi por detrás do ordenador (con obrigada conexión a Rede), e os teléfonos móbiles.

Segundo a directora de tendencia de JWT, Ann Mack, cando os internautas da enquisa se ven na obriga de prescindir da conexión á Rede chegan a sentirse “ansiosos, illados e aburridos” ademais de atoparse “desconectados do mundo, dos seus amigos e da súa familia”. Por outra banda, a executiva da firma dixo que tamén existe unha clara tendencia por parte do público xeral a precisar cada vez máis métodos de conexión portátiles coma os teléfonos intelixentes ou blackberrys.

O spam de medicamentos segue a permitir o acceso a drogas de xeito doado e sen receita

Matías Olazabal — 2007-09-19T14:45:00Z

A revista en liña Science Daily vén de publicar nun artigo no que se indica que grazas ó pulo das farmacias virtuais e ó emprego de mensaxes de spam para ofrecer medicamentos á comunidade de internautas, a Rede está a permitir que os usuarios de Internet poidan mercar de xeito moi doado drogas que só se comercializan baixo estrita prescrición médica. Tal e o caso do Valium e Xantax, na categoría dos calmantes; o Tramadol, un analxésico derivado do opio; o Meridia, usada no tratamento da obesidade; e o sempre presente Cialis, dedicado á cura dos trastornos sexuais.

Os autores do estudo, Peter Gernburd e Alejandro Jadad da Universidade de Toronto aseguran que “na medida na que un crecente número de persoas recorran á Rede para mellorar a súa saúde e o seu nivel de vida, o comercio virtual medrará en concordancia coa devandita demanda, xa que este estudo vén de amosar que a lexislatura vixente e os controis non poder evitar o fluxo de medicamentos polo mundo”.

Cómpre salientar que entre os resultados obtidos polo informe resultou que o spam deste tipo de produtos acada un terzo de todas as mensaxes lixo distribuídas na Rede.

Revistas británicas en liña incitan ás nenas a obsesionarse coa súa imaxe

Matías Olazabal — 2007-09-19T13:10:00Z

Varios dos sitios web das revistas femininas que apuntan as adolescentes e pre-adolescentes británicas están a verse envolvidos en certa controversia, xa que segundo o publicado polo xornal anglosaxón The Guardian, estas páxinas están a empregar as tácticas das “revistas para homes”, as cales basicamente incitarían ás rapazas a comezar a preocuparse polo seu aspecto e por o efecto do mesmo no intre do ligoteo a idades cada vez máis temperás. O factor que disparou as alarmas foi a posibilidade de que as menores (no artigo cítase que algunhas terían apenas 10 anos) suban as súas fotografías á Rede para logo seren cualificadas por outras visitantes e, á súa vez, ofrecer as súas cualificacions para determinadas partes dos seus corpos incluíndo as pernas, cadeiras e os peitos, entre outras.

Nos sitios devanditos (noméanse as revistas Mizz, Bliss, FHM e Nuts, sendo as dúas últimas de características semellantes pero para homes), tamén soen incluírse enquisas para que as lectoras puntúen a rapaces segundo as fotos que aparecen penduradas, que nun deses sitios figuran no apartado “lush lads” , algo así coma “rapaces luxuriosos”. Dende a redacción do xornal británico enfatizan o feito de que as ditas revistas apuntan a un segmento de mercado adolescente que parte de nenas de apenas dez anos.

Por outra banda, o artigo en cuestión engade que nunha recente reunión do grupo Women in Journalism (mulleres no xornalismo) abordouse esta problemática, a cal tivo a súa xénese nas revistas de adolescentes tradicionais, responsables para as participantes da importancia sen conto que as rapazas dan á sexualidade e á beleza, factor reforzado mediante a posibilidade de publicar fotos e opinións nas súas webs.

Por último, o informe asegura que nun estudo no que participaron 3.000 rapazas do Reino Unido, máis da metade consideraba que os medios de comunicación contribúen a facelas pensar que seren “delgadas e atractivas” é o máis importante para elas e un 95 por cento dicía que tanto Kate Moss coma Victoria Beckham son os modelos de beleza a seguir.

Unha aeroliña de Alasca ofrecerá conexión Wi-Fi aos seus pasaxeiros

Matías Olazabal — 2007-09-19T12:48:40Z

A aeroliña Alaska Airlines anunciou o pasado martes que ofrecerá aos seus pasaxeiros a posibilidade de conectarse á Rede mediante Wi-Fi a partir do vindeiro ano, servizo que estaría dispoñible en todos os destinos da compañía. O que aínda non teñen claro os directivos da mesma é se tarificar o devandito servizo, xa que o sistema supón un pago á empresa provedora do sistema, chamado Row 44, que permite a transferencia de datos a unha antena situada na parte superior da aeronave.

Cómpre salientar que ha preto dun ano, a empresa Boeing Co. deu por rematado o seu intento de impoñer este produto no mercado, pola sinxela razón de que o sistema non espertou interese abondo noutras compañías aéreas. Polo comentado no artigo de Yahoo!, ningunha das grandes compañías amosou interese neste proxecto e, ademais, logo dos atentados terroristas do 11 de setembro, o proxecto tivo aínda un maior rexeitamento dentro do sector aeronáutico.