Un tribunal considera que as escolmas xeradas por IA son responsabilidade de Google

O Tribunal Rexional de Múnic ditou unha resolución de gran relevancia para o futuro dos sistemas de busca baseados en intelixencia artificial ao concluír que as escolmas xeradas por IA nos resultados de Google constitúen contido propio da compañía e, polo tanto, esta pode ser considerada directamente responsable das afirmacións falsas que difundan.
A decisión (caso 26 O 869/26) impón unha medida cautelar contra Google por vincular incorrectamente dúas editoras de Múnic con estafas, trampas de subscrición e outras prácticas comerciais cuestionables. Segundo o tribunal, as respostas xeradas pola IA mesturaron información procedente doutras empresas realmente problemáticas cos demandantes, establecendo relacións que non aparecían nas fontes enlazadas.
A sentenza marca unha diferenza clara entre os motores de busca tradicionais e os sistemas de resposta xerativa. Mentres que os buscadores convencionais limítanse a mostrar ligazóns cara a contidos de terceiros, as escolmas xeradas por IA elaboran respostas novas, reestruturan a información e emiten conclusións propias. O tribunal destaca que Google non se limita a facer accesibles contidos alleos, senón que presenta información «coas súas propias palabras e segundo a súa propia estrutura».
No caso analizado, a IA abría a resposta con afirmacións categóricas sobre supostas prácticas dubidosas dunha das empresas afectadas, para despois desenvolver unha explicación estruturada con sinais de alerta e recomendacións para os usuarios. Os xuíces subliñan que varias destas afirmacións non aparecían en ningunha das fontes referenciadas.
A resolución considera que as doutrinas xurídicas que durante anos limitaron a responsabilidade dos motores de busca non son aplicables aos sistemas xerativos. O razoamento é que os buscadores tradicionais simplemente apuntan cara a información externa, mentres que as respostas xeradas por IA crean «declaracións independentes, novas e substantivas» a partir da análise de múltiples fontes.
Google argumentou durante o procedemento que os usuarios podían comprobar por si mesmos a exactitude das respostas consultando as fontes enlazadas e que, en xeral, eran conscientes de que a información xerada por IA non debía aceptarse cegamente. O tribunal rexeitou esta tese ao entender que os resumos son comprensibles por si mesmos e transmiten unha mensaxe completa e autónoma, sen advertencias claras sobre a súa posible falta de fiabilidade.
Os xuíces tamén advertiron da existencia dun baleiro de protección legal. Se Google só fose responsable en casos moi limitados, as persoas ou empresas afectadas por información falsa xerada pola IA poderían quedar sen unha vía efectiva de reclamación, xa que as fontes orixinais non realizaron as afirmacións controvertidas e a plataforma tampouco asumiría responsabilidade directa.
Outro dos aspectos destacados da resolución afecta á liberdade de expresión. O tribunal sostén que unha opinión xerada por IA non representa a convicción persoal de quen a expresa, senón o resultado dun algoritmo. Por ese motivo, entende que este tipo de contido merece unha protección constitucional menor que a dunha persoa ou un medio de comunicación tradicional.
A sentenza obriga a Google a asumir o 80 % dos custos procesuais e prohibe a difusión de diversas afirmacións falsas sobre os demandantes, incluídas as supostas relacións con empresas sospeitosas ou determinadas prácticas comerciais irregulares. O tribunal tamén considera que existe risco de reincidencia, xa que os algoritmos poderían volver xerar contidos semellantes no futuro.
A decisión podería ter consecuencias máis aló de Google. O tribunal establece un principio segundo o cal os operadores de sistemas de IA poden ser responsables das afirmacións xeradas polas súas plataformas cando estas crean contido novo que non aparece nas fontes orixinais. De consolidarse esta interpretación en instancias superiores ou noutros países, o seu impacto podería estenderse a servizos como ChatGPT, Claude ou Perplexity.
A resolución chega nun momento no que aumenta o debate sobre a fiabilidade das respostas xeradas por IA. Un estudo citado polo tribunal indica que o modelo Gemini 3 empregado nos resumos xerados por IA nos resultados de Google acada unha taxa de acerto do 91 %, pero tamén sinala que unha parte importante das respostas correctas non pode ser rastrexada directamente ata as fontes enlazadas. Precisamente esa capacidade de producir afirmacións que non figuran explicitamente nos documentos de referencia constitúe o núcleo do conflito xurídico examinado en Múnic.
Google non realizou comentarios públicos sobre a resolución, que aínda podería ser obxecto de recurso.